قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب‌وکار (24 اسفند 1400)

Business license

هدف اصلی قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب‌وکار این است که موانع و پیچیدگی‌های اداری که سال‌ها جلوی راه شروع یا توسعه کسب‌وکارها بوده را حذف یا کم کند و فرایند صدور مجوز را سریع، شفاف و قابل پیش‌بینی کند.

این قانون دنبال چند هدف کلیدی است:

  1. کاهش بروکراسی و زمان انتظار
    • قبلاً گرفتن یک مجوز ممکن بود ماه‌ها طول بکشد و بین سازمان‌ها پاسکاری شود؛ این قانون با ایجاد «درگاه ملی مجوزها» و مهلت قانونی کوتاه، این زمان را کاهش می‌دهد.
  2. شفافیت و جلوگیری از رانت
    • همه مراحل، شرایط و مدارک لازم برای هر مجوز باید آنلاین و شفاف باشد تا امکان سلیقه‌ای رفتار کردن یا پنهان‌کاری از بین برود.
  3. دسترسی عادلانه به فرصت‌ها
    • هر کسی که شرایط قانونی را دارد، بدون نیاز به روابط یا نفوذ، بتواند مجوز بگیرد.
  4. توسعه کسب‌وکار و ایجاد اشتغال
    • با آسان‌تر شدن شروع کار، تعداد کسب‌وکارهای جدید و سرمایه‌گذاری‌ها افزایش پیدا می‌کند، که به رشد اقتصادی و ایجاد شغل کمک می‌کند.
  5. دیجیتالی‌سازی فرآیندها
    • به جای مراجعه حضوری و کاغذبازی، همه چیز از طریق سامانه ملی انجام می‌شود و شناسه یکتا برای مجوز صادر می‌شود.

زمان تصویب و ابلاغ

  • این قانون با عنوان «تسهیل صدور مجوزهای کسب‌وکار» در جلسه علنی ۲۴ اسفند ۱۴۰۰ مجلس تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ ابلاغ گردید.

ساختار اصلی و مفاد کلیدی

الف) ماده ۷ مکرر – تفکیک مجوزها

  • مجوزهای تأییدمحور:
    • مربوط به فعالیت‌هایی مانند حوزه سلامت، محیط‌زیست، امنیت ملی و نظایر آن که مستلزم بررسی تخصصی هستند.
    • تا ۳ ماه پس از لازم‌الاجرا شدن قانون، این مجوزها باید در «درگاه ملی مجوزها» ثبت شوند؛ در غیر این صورت و با تأیید هیأت مقررات‌زدایی و هیأت وزیران، به‌صورت خودکار ثبت‌محور تلقی می‌شوند
  • مجوزهای ثبت‌محور:
    • دریافت نتیجه پس از تکمیل ثبت‌نام در درگاه ملی؛ نیازی به طی مراحل تأیید ندارد.
    • در صورت ثبت‌نام کامل، ظرف سه روز کاری مجوز آنلاین با شناسه یکتا صادر می‌شود و اطلاعات آن به نهادهای مرتبط و عموم منتشر می‌گردد

ب) شفافیت، تعهد و نظارت

  • متقاضیان باید فرم تعهد به رعایت استانداردهای حرفه‌ای و قوانین را امضا کنند.
  • در صورت خلاف‌گویی در ثبت اطلاعات، مجوز باطل و متقاضی تا دو سال از خدمات سامانه محروم خواهد شد

ج) مکانیزم اعتراض و تغییر وضعیت مجوز

  • اگر مرجع صدور در زمان مقرر پاسخ ندهد، موافقت تلقی شده و مجوز به‌طور خودکار صادر می‌شود. مسئولیت حقوقی آن همچنان بر عهده مرجع مربوطه خواهد بود
  • در صورت اعتراض به وضعیت ثبت‌محور، امکان درخواست تبدیل به تأییدمحور وجود دارد، در صورت تأیید هیأت مقررات‌زدایی و هیأت وزیران

د) استعلام و شناسه یکتا

  • ۶ ماه پس از اجرایی شدن قانون، استعلام، تمدید یا ابطال مجوز صرفاً از طریق شناسه یکتای آن در درگاه ملی ممکن خواهد بود.
  • برای مجوزهایی که قبل از این قانون صادر شده‌اند، در صورت درخواست متقاضی، شناسه یکتا لازم صادر می‌شود؛ در غیر این صورت پس از ۲ سال فاقد اعتبار محسوب می‌شوند.

ه) اصلاح زیرساخت‌های قانونی و بانکی

  • ماده ۳۰: وزارت اقتصاد موظف است طی ۶ ماه، پایگاه اطلاعاتی مقررات محیط کسب‌وکار را روزآمد کند؛ دستگاه‌ها نیز باید پیش‌نویس آیین‌نامه‌ها را پیش از صدور منتشر کنند تا امکان اظهار نظر فراهم شود .
  • ماده ۳۱: بانک مرکزی مکلف است دستورالعمل ثبت الکترونیکی قراردادهای تسهیلات بانکی را تهیه کرده و بانک‌ها طی یک سال سامانه‌ای جهت ثبت قراردادها فراهم کنند.

جمع‌بندی

قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب‌وکار با هدف کاهش موانع اداری، افزایش شفافیت و تسریع در فرآیند صدور مجوزها طراحی شده است. این قانون، با تفکیک مجوزها به ثبت‌محور و تأییدمحور، الزام به استفاده از سامانه ملی و ایجاد سازوکارهای نظارتی، تسهیلات قابل توجهی برای فعالان اقتصادی فراهم آورده است.


برای دسترسی به متن قانون کلیک کنید.

 

دیدگاهتان را بنویسید